Berichtje van Jetske Postma

Door:
Aangepast: 30 juni, 2018

Lieve clubgenoten,

Vele zijn geschrokken na de berichten in de media voor mijn dream or donate actie laat mij fietsen! En hoe het nu met mij gaat.

Na jaren met plezier te hebben gekorfbald bij mijn club Deetos(Snel), moest ik een paar jaar geleden abrupt stoppen. Waar wij dachten dat het een blessure was, bleek dit dus niet zo te zijn. Ik had al wat jaren klachten, maar ik geef niet zo snel op, en hoopte snel weer op het veld te staan.

Nu een 5,5 jaar later laat ik officieel horen dat ik ziek ben, ik heb een zeldzame vorm van Dystonie, die in Nederland nog niet erkent wordt helaas. Waardoor veel zelf, qua hulpmiddelen en behandelingen, voor eigen rekening komt.

In België word ik behandeld maar beter wordt ik niet omdat de ziekte een progressief verloop kent weten ze niet te vertellen wat zich voor toekomstbeeld mij te wachten staat. Het kan ook zijn dat het zo blijft. Dat moet de toekomst uitwijzen. Nu ben ik voornamelijk rechts beperkt door mijn ziekte.

Dystonie is er in vele vormen, mijn vorm houdt in dat ik 24/7 te maken heb met spierkrampen, wringende gewrichten, tremoren, spasmes, spierspanning problemen, vergroeiingen van lichaamsdelen en functioneel verlies van lichaamsdelen. Zo is mijn rechterkant aangedaan maar dit weerhoudt mij nergens van.

Een ieder die mij kent weet dat ik positief, energierijk ben en vol kracht leef. En voornamelijk mentaal heel sterk ben. Van 6 wedstrijden in een weekend naar 0, van coachen en training geven naar voornamelijk fysiotherapie, ziekenhuizen bezoeken, massages en kei hard trainen om de functies te behouden die ik nog heb.

Zelf had ik de droom om weer te kunnen korfballen, maar dat kan niet meer, net als fietsen en andere sporten of auto rijden. Dus ben enorm afhankelijk van mijn ouders en mijn vrijheid dus kwijt, maar voornamelijk mijn sportbeleving wat voor mij belangrijk is en was.

Sinds 1 jaar is bekend wat ik precies heb en wilde niet dat velen het wisten, maar nu de actie is gestart om een rolstoel-handbike te betalen moest ik het openbaar maken. En daar tot vandaag nog geen spijt van. Alleen zijn er veel mensen van geschrokken.

Elke eerste week van de maand lig ik in het ziekenhuis in Antwerpen voor een infuusbehandeling en heb dagelijks medicatie om het dragelijk te maken.

Van velen heb ik steun en dat is erg fijn. Want uit alle positieve berichten haal je extra veel kracht natuurlijk en ik, als 24 uur-topsporter, heb dat hard nodig.

Belangrijk is dat ik mobiel en functioneel blijf, en snap dat velen schrikken dat de vele berichten in de kranten en tv jullie even raar laat kijken. Ik wil meer bekendheid voor de zeldzame vorm van Dystonie en graag mijn doel behalen om eindelijk weer tot een sportbeleving te komen en wellicht straks weer training te kunnen geven bij de club in een rolstoel en mijn totale vrijheid kan hebben.

Cognitief veranderd er niks, ik blijf vrolijk, een echte doorzetter en een strijder. Lichamelijk helaas wel. Mocht je vragen hebben, ze mogen gesteld worden. Steunen mag ook om mijn droom waar te maken. Want sport blijft diep van binnen het liefste wat ik doe.

Je kan mij steunen of een kaartje sturen mocht je daar behoefte aan hebben. Ook ben ik te volgen via Facebook.

De donatie site voor mijn grote droom is:

Laat mij fietsen

Het adres is:

Johanna Naber-erf 335
3315 HK Dordrecht

Vriendelijke groeten,
Jetske Postma

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *